Με τα παιδιά του Δήμου Αργιθέας

Αναδημοσιεύω την παρακάτω δημοσίευση για τους εξής λόγους: Πρώτον, διότι πιστεύω πολύ στις δράσεις έξω από το σχολικό περιβάλλον πόσο μάλλον όταν πρόκειται για παιδιά που διαβιούν σε απομακρυσμένα χωριά, δεύτερον, γιατί εκτιμώ τη Γιώτα Φώτου και ως άνθρωπο και ως συγγραφέα και τρίτον, γιατί ο πατέρας μου μεγάλωσε στα βουνά της Αργιθέας, τα περπάτησε, τα έζησε, τα θαύμασε και πολύ συχνά μοιράστηκε μαζί μας τις δυσκολίες αλλά και τις προκλήσεις πού είχε η ζωή στη φύση. Μπράβο στη Γιώτα, στην τοπική αυτοδιοίκηση και στους εκπαιδευτικούς για τη δράση αυτή!

http://giotafotou.psichogios.gr/2017/04/blog-post.html

Της ακριβής ρέμβης

Της ακριβής ρέμβης

Από μια θύμηση περάστηκε ο ύπνος

Aπό την άνοιξη βγήκαμε στο καλοκαίρι,

Ήρωες της ακριβής ρέμβης,

Kαι δεν απόρησε ο νους μας

Δε σπάσαμε κέφι και καρδιές

Όπως μυθέσκετο η ψυχή μας·

Tεντωμένοι καθ' όλη μας την ύπαρξη

Aκούσαμε να πέφτει η ανατριχίλα

Tου χρόνου,

Δεν είδαμε παρά την Πλάση μοναχή

Nα βόσκει την όμορφη γοητεία της

Στην άπλα που της δώρησε ο Θεός

Ξεφάντωμα εξαίσιο

Γιώργος Σαραντάρης

Καλό Χειμώνα

Ξεκινάω τη χειμερινή αυτή ανάρτηση με έναν αγαπημένο πίνακα από το Νικόλαο Γύζη. Τα χρώματά του μου δίνουν την αίσθηση του χειμερινού τοπίου και της όμορφης μελαγχολίας ή πιο σωστά εσωστρέφειας ή ακόμη πιο σωστά εσωτερικότητας του χειμώνα. Κάποτε έλεγα ότι μόνο την Άνοιξη αγαπώ από τις εποχές του χρόνου, αυτό όμως δεν ισχύει πια. Απολαμβάνω πάρα πολύ την όμορφη αυτή φύση, τη μετάβαση από το πράσινο στο καφετί, τις βροχές που μας κρατάνε πιο πολύ στο σπίτι μας και τις λιακάδες που έρχονται να μας ξεσηκώσουν και να μας ταρακουνήσουν και να αποσπάσουν ένα πιο πλατύ χαμόγελο από τον καθένα μας. Σήμερα, με φόντο το γκρίζο ουρανό διέσχιζα το θεσσαλικό κάμπο και χάρηκα σα μικρό παιδί μια πανέμορφη εικόνα ενός κοπαδιού πουλιών που κυριολεκτικά χόρευε στον ουρανό και σχημάτιζε ζηλευτές εναέριες χορογραφίες. Δεν θα μπορούσα να μοιραστώ μαζί σας πιο όμορφη εικόνα από αυτήν για την έναρξη του χειμώνα. Ας χαρίσουμε και λίγη από αυτήν την ομορφιά στην ψυχή μας!

Πάτμος

Φέτος είχα τη χαρά να περάσω μέρος των διακοπών μου στην Πάτμο...Οι εντυπώσεις μου είναι οι καλύτερες αν και την επισκεπτόμουν για δεύτερη φορά. Το νησί έχει ατμόσφαιρα, σε ρουφάει στο ρυθμό του και σε ηρεμεί με ένα μοναδικό τρόπο. Νησί πολυσύχναστο χωρίς να σου δημιουργεί την αίσθηση της κοσμοπλημμύρας ακόμη κι αν το νησί είναι γεμάτο τουρίστες....

Μου λείπουν τα αρμυρίκια και ο αγέρας του Αυγούστου που ήταν τόσο αναζωογονητικός στην ψυχή μου! Ακόμη έχω τον ήχο του στα αυτιά μου....
Ένα είναι σίγουρο ότι τα ελληνικά νησιά είναι μαγικά...κάθε ένα σου προσφέρεται απλόχερα αρκεί να είσαι έτοιμος να δεχτείς τα καλούδιά του. Σειρά έχει ο επόμενος προορισμός....

Η Άνοιξη!

Η ζωή που πεισματικά ξεπροβάλλει μέσα από το χιόνι
Η Άνοιξη που έρχεται να δώσει χρώμα στη ζωή μας,

Η τόλμη που ζευγαρώνει τα όνειρά μας.

ΔΥΝΑΜΑΙ να είμαι μαζί σου
ΔΟΚΙΜΑΖΩ να ξαναγίνομαι χάρη σε σένα
ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΩ πως υπάρχω πιότερο για σένα
ΟΡΘΩΝΟΜΑΙ προς την ψυχή μου με οδηγό το φως
ΘΕΡΙΕΥΩ γοργά και αθόρυβα
ΑΦΟΥΓΚΡΑΖΟΜΑΙ τη θέλησή σου
ΑΦΗΝΟΜΑΙ στην κίνηση της ανόδου

δρόμος μου ο ουρανός της ζωής
η αιωρούμενη ευτυχία της μοιρασιάς
η ατέρμονη πάλη της συνύπαρξης
η περιφρόνηση του λίγου
η αποδοχή του φόβου μου
η θέασή μου μέσα από τους άλλους
η ανέλπιστη δύναμη του χιονιού
η απόλυτη κατανόηση της ανάγκης μου
η συνέχεια και πάλι και λίγο ακόμη και πιο πολύ

Τώρα σε λίγο για σένα με σένα
σε ακούω σε κρατώ σε αγγίζω σε τραβάω στο γαλάζιο του ουρανού
σε οραματίζομαι στο ταξίδι μου

Γρήγορα με θάρρος με σένα εδώ
σταλάζω το φως και μένει κι άλλο πιο πολύ
πιο όμορφο αυθόρμητο ζείδωρο
που περιφρονεί τις λέξεις και αφήνεται αφελώς μoνάχα στην αίσθηση της αλήθειας.