Αναθέσεις μαθημάτων

(Η παρούσα απόφαση δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 1050/τ.Β΄/03-08-2006)

          

          

             

  ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                                                      Αθήνα,  10 - 07 - 2006

              ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΘΝ. ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ                             Αρ. πρωτ.  69598/Γ2

              ΕΝΙΑΙΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ, ΕΠΙΜΟΡΦΩΣΗΣ

     ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΩΝ

ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ ΣΠΟΥΔΩΝ Δ/ΘΜΙΑΣ ΕΚΠ/ΣΗΣ

ΑΠΟΦΑΣΗ

     TΜΗΜΑ Δ΄

  Ταχ. Δ/νση: Ερμού 15, 101 85 ΑΘΗΝΑ    

  Τηλέφωνο: 210 3233051                               

  FAX: 210 3231763                                     

  an. 31

  Πληροφορίες: Ν. Σταθόπουλος

ΘΕΜΑ:  Αναθέσεις μαθημάτων Γυμνασίου και Ενιαίου Λυκείου.

 

Έχοντας υπόψη:

1.      Το άρθρο 7, παρ. 2 του Ν. 2817/2000 (78 Α΄) περί «Εκπαίδευσης των ατόμων με ειδικές ανάγκες και άλλες διατάξεις».

2. Την υπ’ αριθμ. 20/23-05-2001 (θέμα 4) πράξη του Συντονιστικού Συμβουλίου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου (Π.Ι.) με τις προτάσεις του για τις αναθέσεις των μαθημάτων στο Γυμνάσιο και το Ενιαίο Λύκειο.                                                                                                                             
3. Τις διατάξεις του άρθρου 29 Α του Ν.1558/1985 και του άρθρου 27 του Ν.2081/1992 (154 Α΄), όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 1 παρ. 2 του Ν. 2469/1997 (38 Α΄).
4. Το γεγονός ότι από την παρούσα απόφαση δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
5. Την αριθμ. 37876/ΣΤ5/26-04-2004 (608 Β΄) απόφαση του πρωθυπουργού και της Υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων «Καθορισμός αρμοδιοτήτων Υφυπουργών του Υπουργείου Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων»,

                                                                     

Αποφασίζουμε:

 

     Αναθέτουμε τη διδασκαλία των μαθημάτων του Γυμνασίου και του Ενιαίου Λυκείου στους εκπαιδευτικούς της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με τους παρακάτω πίνακες:

    α) Πίνακας αντιστοιχίας διδασκομένων μαθημάτων του Γυμνασίου και κλάδων και ειδικοτήτων εκπαιδευτικών σε Α΄ και Β΄ ανάθεση

ΜΑΘΗΜΑΤΑ				Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Θρησκευτικά				ΠΕ01
Αρχαία Ελληνική Γλώσσα & Γραμματεία			Αρχαία Ελληνικά Κείμενα από μετάφραση	ΠΕ02
			Αρχαία Ελληνική Γλώσσα	ΠΕ02
Νεοελληνική Γλώσσα & Γραμματεία			Γλωσσική Διδασκαλία	ΠΕ02
			Νεοελληνική Λογοτεχνία	ΠΕ02
Ιστορία				ΠΕ02	ΠΕ01, ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ13
Κοινωνική & Πολιτική Αγωγή				ΠΕ10, ΠΕ13	ΠΕ02, ΠΕ09
Αγγλικά				ΠΕ06
Γαλλικά ή Γερμανικά				ΠΕ05, ΠΕ07
Μαθηματικά				ΠΕ03	ΠΕ04
Φυσική				ΠΕ04.01	ΠΕ03, ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία				ΠΕ04.02	ΠΕ04 (01,03,04,05)
Γεωγραφία				ΠΕ04.05	ΠΕ03, ΠΕ04 (01,02,03,04), ΠΕ15
Βιολογία				ΠΕ04 (03,04)	ΠΕ04 (01,02,05), ΠΕ14
Φυσική Αγωγή				ΠΕ11
Αισθητική Αγωγή		Μουσική		ΠΕ16
		Καλλιτεχνικά		ΠΕ08
Οικιακή Οικονομία				ΠΕ15
Πληροφορική-Τεχνολογία	Πληροφορική			ΠΕ19, ΠΕ20
	Τεχνολογία			ΠΕ12 (εκτός ΠΕ12.12, ΠΕ12.13), ΠΕ14 (04,05), ΠΕ17 (εκτός ΠΕ17.09, ΠΕ17.10), ΠΕ18 (12,13,14,15,16,17,18,30)	ΠΕ12.12, ΠΕ17 (09,10), ΠΕ18 (20,36)
ΣΕΠ				Όλοι οι καθηγητές ανεξαρτήτως ειδικότητας. Προηγούνται με σειρά προτεραιότητας: Α. Εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε γραφείο ΣΕΠ (όπου υπάρχει). Β. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι διδακτορικού τίτλου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό. Γ. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό. Δ. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι πιστοποιητικού ειδικού προγράμματος μεταπτυχιακού επιπέδου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό του ΥΠΕΠΘ χρονικής διάρκειας 1.000 ωρών. Ε. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι πιστοποιητικού ειδικού προγράμματος επιμόρφωσης στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό του ΥΠ.Ε.Π.Θ. χρονικής διάρκειας 520 ωρών ή πιστοποιητικό προγράμματος κατάρτισης στην τεκμηρίωση πληροφοριακού υλικού ΣΕΠ του ΥΠ.Ε.Π.Θ.  χρονικής διάρκειας 660 ωρών. ΣΤ. Εκπαιδευτικοί που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού ειδίκευσης του ΣΥΠ της Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Ζ. Εκπαιδευτικοί που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού πεντάμηνου σεμιναρίου επιμόρφωσης στελεχών στον ΣΕΠ. Η. Εκπαιδευτικοί που έχουν παρακολουθήσει ολιγοήμερα σεμινάρια ΣΕΠ.

β) Πίνακας αντιστοιχίας διδασκομένων μαθημάτων του Ενιαίου Λυκείου και κλάδων και ειδικοτήτων εκπαιδευτικών σε Α΄ και Β΄ ανάθεση

Α΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

Ι. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Θρησκευτικά	ΠΕ01
Αρχαία Ελληνική Γλώσσα & Γραμματεία	ΠΕ02
Νεοελληνική Γλώσσα	ΠΕ02
Νεοελληνική Λογοτεχνία	ΠΕ02
Ιστορία	ΠΕ02	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ13
Άλγεβρα	ΠΕ03
Γεωμετρία	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία	ΠΕ04.02, ΠΕ12.08	ΠΕ04 (01,03,04,05)
Α΄ Ξένη Γλώσσα	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Αρχές Οικονομίας	ΠΕ09	ΠΕ10, ΠΕ13
Τεχνολογία	ΠΕ12 (εκτός ΠΕ12.13), ΠΕ14.04	ΠΕ04, ΠΕ17, ΠΕ18 (12,13,14,15,16,17,18,30)
Φυσική Αγωγή	ΠΕ11
ΣΕΠ	Όλοι οι καθηγητές ανεξαρτήτως ειδικότητας. Προηγούνται με σειρά προτεραιότητας: Α. Εκπαιδευτικοί που υπηρετούν σε γραφείο ΣΕΠ (όπου υπάρχει). Β. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι διδακτορικού τίτλου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό. Γ. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι μεταπτυχιακού τίτλου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό. Δ. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι πιστοποιητικού ειδικού προγράμματος μεταπτυχιακού επιπέδου στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό του ΥΠ.Ε.Π.Θ. χρονικής διάρκειας 1.000 ωρών. Ε. Εκπαιδευτικοί κάτοχοι πιστοποιητικού ειδικού προγράμματος επιμόρφωσης στη Συμβουλευτική και στον Επαγγελματικό προσανατολισμό του ΥΠ.Ε.Π.Θ. χρονικής διάρκειας 520 ωρών ή πιστοποιητικό προγράμματος κατάρτισης στην τεκμηρίωση πληροφοριακού υλικού ΣΕΠ του ΥΠ.Ε.Π.Θ. χρονικής διάρκειας 660 ωρών. ΣΤ. Εκπαιδευτικοί που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού ειδίκευσης του ΣΥΠ της Α.Σ.ΠΑΙ.Τ.Ε. Ζ. Εκπαιδευτικοί που είναι κάτοχοι πιστοποιητικού πεντάμηνου σεμιναρίου επιμόρφωσης στελεχών στον ΣΕΠ. Η. Εκπαιδευτικοί που έχουν παρακολουθήσει ολιγοήμερα σεμινάρια ΣΕΠ.

ΙΙ. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ		Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Β΄ Ξένη Γλώσσα		ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Ο Ευρωπαϊκός Πολιτισμός & οι Ρίζες του		ΠΕ02	ΠΕ10, ΠΕ13, ΠΕ33
Εφαρμογές Πληροφορικής		ΠΕ19, ΠΕ20
Αισθητική Αγωγή	Στοιχεία Θεατρολογίας	ΠΕ32	ΠΕ02
	Μουσική	ΠΕ16
	Εικαστικά	ΠΕ08
Ψυχολογία		ΠΕ02

Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

     Ι. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Θρησκευτικά	ΠΕ01
Α΄ Ξένη Γλώσσα	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Φυσική Αγωγή	ΠΕ11
Αρχαία Ελληνική Γλώσσα & Γραμματεία	ΠΕ02
Νεοελληνική Γλώσσα	ΠΕ02
Νεοελληνική Λογοτεχνία	ΠΕ02
Ιστορία	ΠΕ02	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ13
Άλγεβρα	ΠΕ03
Γεωμετρία	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία	ΠΕ04.02, ΠΕ12.08	ΠΕ04 (01,03,04,05)
Βιολογία	ΠΕ04 (03,04)	ΠΕ04 (01,02,05), ΠΕ14
Εισαγωγή στο Δίκαιο & τους Πολιτικούς Θεσμούς	ΠΕ13	ΠΕ02, ΠΕ09, ΠΕ10

 ΙΙ. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ

 (α) ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

  ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Αρχαία Ελληνικά Κείμενα	ΠΕ02
Αρχές Φιλοσοφίας	ΠΕ02	ΠΕ33
Λατινικά	ΠΕ02

 (β) ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

  ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Μαθηματικά	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία	ΠΕ04.02, ΠΕ12.08	ΠΕ04 (01,03,04,05)

 (γ) ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

               ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Μαθηματικά	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Τεχνολογία Επικοινωνιών	ΠΕ12 (06,10)	ΠΕ17 (04,08), ΠΕ19, ΠΕ20

 ΙΙΙ. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ		Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Κοινωνική & Πολιτική Οργάνωση στην Αρχαία Ελλάδα		ΠΕ10	ΠΕ02, ΠΕ13
Αρχές Περιβαλλοντικών Επιστημών		ΠΕ04	ΠΕ12.08, ΠΕ14 (04,05)
Νεότ. Ευρωπαϊκή Λογοτεχνία: Ιστορία & Κείμενα		ΠΕ02
Β΄ Ξένη Γλώσσα		ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Στοιχεία Αστρονομίας & Διαστημικής		ΠΕ03	ΠΕ04.01
Σχέδιο	Γραμμικό	ΠΕ12 (01,02,03)	ΠΕ08, ΠΕ17 (01,05)
	Ελεύθερο	ΠΕ08	ΠΕ12.02
Ιστορία Κοινωνικών Επιστημών		ΠΕ10	ΠΕ09, ΠΕ13, ΠΕ33
Θέματα Ιστορίας		ΠΕ02	ΠΕ33
Εφαρμογές Υπολογιστών		ΠΕ19, ΠΕ20
Βιολογία		ΠΕ04 (03,04)	ΠΕ04 (01,02,05), ΠΕ14
Διαχείριση Φυσικών Πόρων		ΠΕ14 (04,05)	ΠΕ04 (02,04,05), ΠΕ09
Χημεία		ΠΕ04.02,ΠΕ12.08	ΠΕ04 (01,03,04,05)
Σχέδιο Τεχνικό		ΠΕ12 (01,02,03)	ΠΕ08, ΠΕ17 (01,05)

 Γ΄ ΛΥΚΕΙΟΥ

      Ι. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Θρησκευτικά	ΠΕ01
Αρχαία Ελληνική Γλώσσα & Γραμματεία	ΠΕ02
Α΄ Ξένη Γλώσσα	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Φυσική Αγωγή	ΠΕ11
Νεοελληνική Γλώσσα	ΠΕ02
Νεοελληνική Λογοτεχνία	ΠΕ02
Ιστορία	ΠΕ02	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07, ΠΕ13
Μαθηματικά & Στοιχεία Στατιστικής	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Βιολογία	ΠΕ04 (03,04)	ΠΕ04 (01,02,05), ΠΕ14
Κοινωνιολογία	ΠΕ10	ΠΕ02, ΠΕ09, ΠΕ13

 ΙΙ. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ

 (α) ΘΕΩΡΗΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

  ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Αρχαία Ελληνικά	ΠΕ02
Νεοελληνική Λογοτεχνία	ΠΕ02
Λατινικά	ΠΕ02
Ιστορία	ΠΕ02	ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07

 (β) ΘΕΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

 ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Μαθηματικά	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία	ΠΕ04.02, ΠΕ12.08	ΠΕ04 (01,03,04,05)
Βιολογία	ΠΕ04 (03,04)	ΠΕ04 (01,02,05), ΠΕ14

(γ) ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ

(γ1). ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

 ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Μαθηματικά	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Χημεία - Βιοχημεία	ΠΕ04	ΠΕ14 (04,05)
Ηλεκτρολογία	ΠΕ12 (05,06,10)	ΠΕ04.01

 (γ2). ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

 ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ79	Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Μαθηματικά	ΠΕ03
Φυσική	ΠΕ04.01	ΠΕ04 (02,03,04,05), ΠΕ12.10
Ανάπτυξη Εφαρμογών σε Προγραμματιστικό Περιβάλλον	ΠΕ19, ΠΕ20
Αρχές Οργάνωσης & Διοίκησης Επιχειρήσεων & Υπηρεσιών	ΠΕ09	ΠΕ13, ΠΕ18 (02,03)

 ΙΙΙ. ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

ΜΑΘΗΜΑΤΑ		Α΄ ΑΝΑΘΕΣΗ	Β΄ ΑΝΑΘΕΣΗ
Β΄ Ξένη Γλώσσα		ΠΕ05, ΠΕ06, ΠΕ07
Αρχές Οικονομικής Θεωρίας		ΠΕ09	ΠΕ10, ΠΕ13, ΠΕ18 (02,03)
Στατιστική		ΠΕ03	ΠΕ09
Λογική: Θεωρία & Πρακτική		ΠΕ03	ΠΕ33
Εφαρμογές Υπολογιστών		ΠΕ19, ΠΕ20
Ιστορία της Τέχνης		ΠΕ08, ΠΕ12.02	ΠΕ02
Ιστορία των Επιστημών & της Τεχνολογίας		ΠΕ33	ΠΕ03, ΠΕ04, ΠΕ12
Προβλήματα Φιλοσοφίας		ΠΕ02	ΠΕ33
Νεοελληνική Λογοτεχνία		ΠΕ02
Τεχνολογία & Ανάπτυξη		ΠΕ14 (04,05)	ΠΕ12, ΠΕ17 (01,05)
Στοιχεία Γεωπονίας & Αγροτική Ανάπτυξη		ΠΕ14 (04,05)	ΠΕ09, ΠΕ18 (12,13,14,15,16)
Βιομηχανική Παραγωγή & Ενέργεια		ΠΕ12	ΠΕ14 (04,05)
Αρχές Λογιστικής		ΠΕ09	ΠΕ10, ΠΕ18 (02,03)
Σχέδιο	Τεχνικό	ΠΕ12 (01,02,03)	ΠΕ08, ΠΕ17 (01,05)
	Αρχιτεκτονικό	ΠΕ12 (01,02,03)	ΠΕ08, ΠΕ17 (01,05)
Τεχνολογία Υπολογιστικών Συστημάτων & Λειτουργικά Συστήματα		ΠΕ19, ΠΕ20
Πολυμέσα - Δίκτυα		ΠΕ19, ΠΕ20
Εφαρμογές Λογισμικού		ΠΕ19, ΠΕ20

Σημείωση: με τα μαθήματα πρώτης (Α΄) ανάθεσης οι εκπαιδευτικοί καλύπτουν το υποχρεωτικό τους ωράριο, ενώ με τα μαθήματα δεύτερης (Β΄) ανάθεσης συμπληρώνουν το υποχρεωτικό τους ωράριο ή καλύπτουν εκπαιδευτικές ανάγκες.

Η ισχύς της παρούσης αρχίζει από το σχολικό έτος 2006 -2007.

Η απόφαση αυτή να δημοσιευθεί στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

                                                                                                                  Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ

                                                                                                    

                                                                                                                 ΓΕΩΡΓΙΟΣ  ΚΑΛΟΣ

Εσωτερική Διανομή:   

1.      Γραφείο Υφυπουργού κ. Γ. Καλού

2.      Γραφείο Γενικού Γραμματέα

3.      Γραφείο Ειδικού Γραμματέα κ. Κ. Ράμμα

4.      Διεύθυνση Προσωπικού Δ. Ε.

Τμήματα A΄, Β΄, Γ΄, Δ΄

5.      Διεύθυνση Σπουδών Δ. Ε.

Τμήματα Α΄, Β΄, Γ΄, Δ΄.

                                                                       

Οικονομικές Εξελίξεις κατά τον 20ό αιώνα -Σχεδιάγραμμα

ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ 20^Ό ΑΙΩΝΑ

1.Το αγροτικό ζήτημα

  Αγροτική μεταρρύθμιση → κατάργηση μεγάλων ιδιοκτησιών, κατάτμηση αξιοποιήσιμων εδαφών

    Διανομή εθνικών κτημάτων αρχικά↔μικρές ή μεσαίες ιδιοκτησίες/ Όμως τα τσιφλίκια της Θεσσαλίας αποτέλεσαν πρόβλημα ► Επιβολή ακριβών δασμών στο εισαγόμενο σιτάρι για τον καθορισμό υψηλότερων στο εγχώριο

  1907- Ψήφιση νόμων=η κάθε κυβέρνηση είχε δικαίωμα απαλλοτρίωσης μεγάλων ιδιοκτησιών → Συγκρούσεις (Κιλελέρ)

  1917 μεταρρύθμιση-1. στήριξη και πολλαπλασιασμός ελλην.  ιδιοκτησιών γης 2. αποκατάσταση προσφύγων και πρόληψη εντάσεων στον αγροτικό χώρο

  85% στη Μακεδονία, 68% στη Θεσσαλία- καθεστώς μικροίδιοκτησίας –θύματα εμπόρων οι μικροκαλλιεργητές →Ίδρυση Αγροτικής Τράπεζας , κρατικοί οργανισμοί παρέμβασης και παραγωγικοί συνεταιρισμοί. Έτσι αποφυγή εντάσεων στο αγροτικό ζήτημα.

2.Τα πρώτα βήματα του εργατικού κινήματος

Ö      Απουσία βιομηχανικών μονάδων-καθυστέρηση εργατικής συνείδησης

Ö      Τέλος 19^ου αι: αναπτύσσονται σοσιαλιστικές ομάδες

Γιατί;

1.   Στα μεγάλα δημόσια έργα ποσοστό εργατικού δυναμικού από το εξωτερικό

2.   Όχι σταθερό εργατικό δυναμικό-πιο σταθερό στις μεταλλευτικές επιχειρήσεις

3.   Μεγάλη Ιδέα- Ανασταλτικός παράγοντας στις ιδεολογίες με κοινωνικό και ταξικό περιεχόμενο

Ö      Ενσωμάτωση Θεσ/κης : αλλάζει τα πράγματα, βιομηχανικό υπόβαθρο – κοσμοπολίτικος χαρακτήρας ---- Φεντερασιόν[1]: μεγάλη πολυεθνική εργατική οργάνωση της πόλης από εβραϊκή κοινότητα

1.   1.Α’ παγκόσμιος πόλεμος: ταχύτατη ωρίμανση εργατικού κινήματος

2.   πιέσεις ελληνικής κοινωνίας

3.   εμπλοκή χώρας σε διεθνείς υποθέσεις

4.   αντίκτυπος ρωσικής επανάστασης

ΓΣΕΕ       -ΣΕΚΕ→ ΚΚΕ

[1] Η Φεντερασιόν ιδρύθηκε το 1909, με συνένωση πολλών μικρών ομάδων, από τον Εβραίο Αβραάμ Μπεναρόγια (Γεννήθηκε το 1887 στην Βουλγαρία και πέθανε το 1979 στο Ισραήλ) και έγινε αμέσως δεκτή στους κόλπους της Β΄ Διεθνούς. Τα στελέχη και οι οπαδοί της ήταν κυρίως Εβραίοι και Βούλγαροι. Δημοσιογραφικό όργανο της Φεντερασιόν ήταν αρχικά η «Εφημερίς του Εργάτου», η οποία έβγαινε σε 4 γλώσσες (εβραϊκά, βουλγαρικά, ελληνικά και τουρκικά), αργότερα η «Εργατική Αλληλεγγύη» και τέλος η «Αβάντι», μια καθαρά εβραϊκή έκδοση του Αλμπέρτο Αρδίττι.
            Η απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Οθωμανικό ζυγό, επέφερε σημαντικές δυσχέρειες στις δραστηριότητες της Φεντερασιόν, πρωταρχικά λόγω του πρωταγωνιστικού ρόλου των Εβραίων και δευτερευόντως των Βουλγάρων σ’ αυτήν και κατόπιν για την ανατρεπτική της δράση. Έτσι, οι Βούλγαροι απελάθηκαν, οι Εβραίοι όμως παρέμειναν και πρωταγωνίστησαν σε απεργίες και θορυβώδεις διαδηλώσεις, πάντα στην Θεσσαλονίκη, οι οποίες συνήθως κατέληγαν σε αιματηρές συγκρούσεις με τις αρχές. Στις εκλογές του 1915 ήρθε η πρώτη επιτυχία για την Φεντερασιόν, με την εκλογή των Μπεναρόγια και Αλμπέρτο Κουριέλ στην Βουλή

 3. Οικονομικές συνθήκες κατά την Περίοδο 1910-1922

Ö      Βενιζελισμός[2]:1.Εκσυγχρονισμός[3] θεσμών και παραγωγικών δυνάμεων του κράτους-2. διεκδίκηση θέσης στο σύγχρονο κόσμο με ενιαία κρατική υπόσταση-3. ανάπτυξη παραγωγικών δυνάμεων του έθνους

Ö      Πώς; Με τη βοήθεια αστικής τάξης δραστήριας που πλουτίζει στη λεκάνη της ανατολικής Μεσογείου (Νότια Ρωσία, Δούναβη, Ρουμανία, Πόντο, Μικρά Ασία, Κων/πολη, Σμύρνη, Σουδάν, Αλεξάνδρεια)

Ö      Μεγάλη Ιδέα[4]: έρεισμα για τη διεκδίκηση Μεγάλης Ελλάδας

Ö      Προϋπολογισμοί κράτους πλεονασματικοί

Ö      1910: πρόοδοι εθνικής οικονομίας: υπερπόντια μετανάστευση (ΗΠΑ)→ αντιμετώπιση αγροτικής κρίσης

Ö      Βαλκανικοί πόλεμοι: Δεν κλόνισαν εθνική οικονομία, πρόσφεραν εδάφη (70%) και νέους κατοίκους στη χώρα (80%)-Πρόσφεραν άριστες προοπτικές για τη γεωργική παραγωγή

Ö      Πρόβλημα ήταν η παρουσία ισχυρών μειονοτικών ομάδων στις περιοχές αυτές

[2] Η ΠΡOΣΩΠΙΚOΤΗΤΑ του Βενιζέλου και η ιδεολογία του συνετέλεσαν στην πρακτική εφαρμογή του «αστικού» και κατ’ επέκταση του κρατικού εκσυγχρονισμού. Θα πρέπει να επισημανθεί ότι ο κρατικός εκσυγχρονισμός επηρεάζει τον τρόπο ζωής, την έκφραση και τη σκέψη της νεοελληνικής κοινωνίας.

            Η επίδραση αυτή εντοπίστηκε εξίσου στον δημόσιο και στον ιδιωτικό βίο των Ελλήνων. Από το 1910 (έτος ανόδου του Βενιζέλου στην εξουσία) ως το 1920 (ήττα των βενιζελικών στις εκλογές ― επιστροφή του Κωνσταντίνου στην Ελλάδα), ο εκσυγχρονισμός συνδέθηκε και με την ενοποίηση της χώρας μας, πιο συγκεκριμένα με την επέκταση των ορίων της ελληνικής επικράτειας και την απελευθέρωση των κατεχομένων από άλλες δυνάμεις εδαφών. Η ενοποίηση προσέφερε στον αναδυόμενο εκσυγχρονισμό την απαραίτητη και έκτοτε αναντικατάστατη πολιτική και ιδεολογική νομιμοποίησή του. Η ιδεολογία του Βενιζελισμού εξετάζεται σε δύο φάσεις, στην πρώτη πρωθυπουργία, της περιόδου 1910-1920, και στη δεύτερη, της περιόδου 1928-1932.
            Κατά την περίοδο 1910-20, ο αστικός εκσυγχρονισμός συνυπήρχε με τον αλυτρωτισμό, ο οποίος επικεντρώθηκε στην εφαρμογή της «Μεγάλης Ιδέας». Κατά την περίοδο 1928-32, η «Μικρασιατική Καταστροφή», με όλα τα παρεπόμενά της, άσκησε επίδραση στην τότε ελληνική πολιτική και κοινωνία, ώστε να αλλάξει και το περιεχόμενο του Βενιζελισμού. Ο αστικός εκσυγχρονισμός της δεύτερης περιόδου συνδέθηκε με την «οικοδόμηση ενιαίου κράτους», με ιδεολογικό επιστέγασμα την «αβασίλευτη δημοκρατία», στην οποία ο Βενιζελισμός επιχείρησε να προσδώσει ευρύτερο ιδεολογικό και κοινωνικό περιεχόμενο. Στο σημείο αυτό θα δοθεί ιδιαίτερη έμφαση στη μεταρρυθμιστική πολιτική της πρώτης πρωθυπουργίας του Εθνάρχη.

[3] Αστικός εκσυγχρονισμός: όρος ταυτόσημος με τον εξευρωπαϊσμό ή τον εκσυγχρονισμό κατά το δυτικό πρότυπο, στα πλαίσια του καπιταλισμού και της φιλελεύθερης αστικής δημοκρατίας. Οι αστοί είναι η τάξη που προωθεί τον εκσυγχρονισμό στην κοινωνία, ακόμη και στην περίπτωση της Ελλάδας. Το Κόμμα των Φιλελευθέρων ήταν ο κατεξοχήν εκφραστής του ευρωπαϊκού φιλελευθερισμού, το ελληνικό αντίστοιχο των φιλελευθέρων κομμάτων άλλων χωρών της Δύσης.

[4] Με τον όρο Μεγάλη Ιδέα, αναφερόμαστε στο πολιτικό και εθνικιστικό ιδεώδες που διαδόθηκε στον ελληνικό κόσμο από το δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, και αποτελούσε τον άξονα της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής της Ελλάδας έως την τρίτη δεκαετία του 20ού αιώνα. Κύριο θέμα της Μεγάλης Ιδέας ήταν η διεύρυνση των ελληνικών συνόρων για να περιλάβουν περιοχές με ελληνικούς πληθυσμούς που βρίσκονταν υπό ξένη κυριαρχία. Επί της ουσίας πρόκειται για αλυτρωτικό Ελληνικό οραματισμό, τον οποίο εμπνεύσθηκε ως όρο για δημαγωγικούς λόγους ο πρώτος Συνταγματικός πρωθυπουργός Ιωάννης Κωλέττης στα μέσα του 19ου αιώνα και στον οποίο στήριξε ολόκληρη την πολιτική του. Αναφέρεται στην προσπάθεια επανάκτησης των χαμένων εδαφών της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και παρέμεινε ως στόχος ουσιαστικά όλων των Ελληνικών κυβερνήσεων μέχρι τον Αύγουστο του 1922, όταν και εγκαταλείφθηκε οριστικά μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.

3. Α` ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ

  Διχασμός[5], επιστράτευση 1915, κυβέρνηση εθνικής άμυνας στη Θεσσαλονίκη

  1917: ενοποίηση με σοβαρά οικονομικά προβλήματα

  Δανεισμός ιδιόμορφος από Συμμάχους.

  Θεωρητικός δανεισμός → κάλυμμα για την έκδοση πρόσθετου  χαρτονομίσματος με το οποίο η κυβέρνηση Βενιζέλου θα χρηματοδοτούσε την πολεμική της προσπάθεια

  Με τα χρήματα αυτά επιτεύχθηκε η συμμετοχή της χώρας στο Μακεδονικό μέτωπο, η εκστρατεία στην Ουκρανία[6], η πρώτη φάση εμπλοκής στην εκστρατεία στη Μικρά Ασία. 

  Συνέπειες: Νοέμβρης 1920►πτώση Βενιζέλου και τα φιλοβασιλικά κόμματα  επαναφέρουν Κων/νο► οι Σύμμαχοι αποσύρουν την κάλυψη χαρτονομίσματος και η κάλυψη νομισματικής κυκλοφορίας χωρίς αντίκρυσμα.

  1918: κρατικός ισολογισμός με παθητικό- δαπανηρός πόλεμος στη Μικρά Ασία.

  Μάρτιος 1922:διχοτόμηση της δραχμής.

[5] Ο Εθνικός Διχασμός (1914-1917) υπήρξε μία σειρά γεγονότων που επικεντρώνονται στη διένεξη μεταξύ του τότε πρωθυπουργού της Ελλάδας, Ελευθερίου Βενιζέλου και του βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ σχετικά με την είσοδο ή μη της Ελλάδας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα κύρια γεγονότα της διένεξης αφορούν διαδοχικά την παραίτηση του Βενιζέλου, τη δημιουργία ξεχωριστού κράτους με πρωτοβουλία του στην Βόρεια Ελλάδα με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη και την εκδίωξη του Κωνσταντίνου από την Ελλάδα μετά από παρέμβαση των δυνάμεων της Αντάντ. Η διένεξη αυτή χώρισε την χώρα σε δύο διαφορετικά στρατόπεδα και προκάλεσε εξαιρετικά βαθύ χάσμα στην ελληνική κοινωνία. Οι επιπτώσεις του χάσματος παρέμειναν ως το τέλος της δεκαετίας του '30. Ορισμένοι ερευνητές υποστηρίζουν ότι και η Μικρασιατική καταστροφή μετέπειτα, ήταν απόρροια του Εθνικού Διχασμού.

[6] Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, με προτροπή των Γάλλων, αποστέλλει χιλιάδες έλληνες στρατιώτες στη μεσημβρινή Ρωσία (σημερινή Ουκρανία) στις αρχές του 1919, για να καταπνίξουν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Η επιχείρηση θα σημειώσει παταγώδη αποτυχία Την περίοδο εκείνη, στη Ρωσία μαινόταν ο Εμφύλιος Πόλεμος. Οι Μπολσεβίκοι είχαν υπό την κυριαρχία τους τις μεγάλες πόλεις (Πετρούπολη, Μόσχα κλπ), αλλά στην ύπαιθρο συναντούσαν ισχυρή αντίσταση από τις τσαρικές και εν γένει αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Οι μεγάλες χώρες της Δύσης βρήκαν τότε την ευκαιρία να επέμβουν στο πλευρό των αντεπαναστατών, έχοντας ξεμπερδέψει από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

4.ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΖΩΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ

1922-36

  Άφιξη και αποκατάσταση προσφύγων στην Ελλάδα- Ανταλλαγή πληθυσμών[7]

  Ανατροπή για την Ελληνική κοινωνία και οικονομία.

  Πρόσφυγες:καταλύτης στη δυναμική ελληνικής κοινωνίας

  Αντίδραση κρατικού μηχανισμού επαρκής σε σχέση με μέγεθος προβλήματος

  Πολλά προβλήματα στο ελληνικό κράτος και έντονη πολιτική αστάθεια[8]

  Αξιοποίηση μουσουλμανικών περιουσιών και της εξωτερικής βοήθειας

[1] Μετά τη γενοκτονία των Ποντίων και τη μικρασιατική καταστροφή το αποκορύφωμα του μέτρου της «ανταλλαγής πληθυσμών» αποτέλεσε το Σύμφωνο για την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας που υπογράφθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1923, το οποίο στη συνέχεια κατέστη μέρος της Συνθήκης της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου του ίδιου έτους δυνάμει του άρθρου 142 της τελευταίας.

[1] Tο δημοκρατικό καθεστώς, από τις πρώτες κιόλας ημέρες εγκαθίδρυσης του, δεν μπόρεσε να παγιωθεί αποτελεσματικά. Eκτεταμένα κρούσματα αυθαιρεσίας και πολιτικές ολιγωρίες συνέβαλαν στην πτώση της πρώτης δημοκρατικής κυβέρνησης του Aλέξανδρου Παπαναστασίου, τo 1924. Mετά από μια πολιτική διελκυστίνδα, την πρωθυπουργία ανέλαβε ο Θεμιστοκλής Σοφούλης, αλλά τα έκτροπα που συνέβησαν στο σώμα του Ναυτικού κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού (στασιαστικές ταραχές), τερμάτισαν σύντομα το βίο και αυτής της κυβέρνησης. Η κρατική διαχείριση ανατέθηκε αυτή τη φορά στον Αδρέα Μιχαλακόπουλο (7/10/1924), ο οποίος εξουδετέρωσε ένα νέο στρατιωτικό κίνημα, αλλά δεν απέφυγε την κλιμάκωση βίαιων και αιματηρών εργατικών κινητοποιήσεων. Στα πλαίσια των κοινοβουλευτικών συνεδριάσεων, οι δημοκρατικοί κατήγγειλαν την ίδρυση "φασιστικών" συλλόγων από το Γεώργιο Κονδύλη, υπουργό εσωτερικών και ισχυρό άνδρα του καθεστώτος. Η παραίτηση του τελευταίου, άνοιξε το δρόμο σ' ένα νέο πραξικόπημα, αυτή τη φορά από το στρατηγό Θεόδωρο Πάγκαλο (25/6/1925).

5. Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

  Πλεονεκτήματα: εθνική ομογενοποίηση 7% μειονότητες, ολοκλήρωση αγροτικής μεταρρύθμισης, αστικοποίηση (1/3 σε αστικά κέντρα), βελτίωση υποδομών, αναπτυξιακές πολιτικές

  Συγκέντρωση Ελλήνων στο πλαίσιο του εθνικού κράτους & εξάλειψη κοσμοπολιτισμού → η ανάπτυξη ενδιέφερε πλέον όλους τους Έλληνες

  Πρόσφυγες: γνώσεις, πολιτισμός, ισχυρή διάθεση για εργασία αναδημιουργία όσων έχασαν από την καταστροφή

6. ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ

  Ανάγκη για σημαντικές επενδύσεις: 1925-αμερικανική εταιρία ΟΥΛΕΝ,ύδρευση / φράγμα και τεχνητή λίμνη Μαραθώνα

  Βρετανική εταιρεία ΠΑΟΥΕΡ-παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος &δημιουργία σύγχρονου δικτύου αστικών συγκοινωνιών (ηλεκτροκίνητα τραμ και λεωφορεία)

  Γερμανικές εταιρίες: επενδύσεις σε τηλεφωνικό δίκτυο, στου δρόμους, στη διευθέτηση χειμάρρων

  Στην υπόλοιπη χώρα αύξηση εγγειοβελτικών έργων[9]→αύξηση καλλιεργούμενων εδαφών

[1] Σχετικά με την κατασκευή υποδομών άρδευσης χρησιμοποιείται και ο όρος έγγειες βελτιώσεις, που σημαίνει βελτιώσεις του εδάφους. Σημαντικά έργα άρδευσης είναι η κατασκευή φραγμάτων, η κατασκευή λιμνοδεξαμενών, η κατασκευή αρδευτικών δικτύων διανομής και οι γεωτρήσεις. Οι εγγειοβελτιωτικές δραστηριότητες περιλαμβάνουν, εκτός από τα έργα άρδευσης, τα αντιπλημμυρικά έργα, τα αποξηραντικά έργα, τις αναδασώσεις και τις ισοπεδώσεις/συστηματοποίηση εδαφών. 

8. Η ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ

  1927:ίδρυση της Τράπεζας της Ελλάδος

  Αιτία:η ανάγκη μιας κεντρική τράπεζας που θα διαχειριζόταν χρέη, θα εξέδιδε χαρτονόμισμα, θα αναλάμβανε εφαρμογή κυβερνητικής πολιτικής.

  Συνέπειες: ισοτιμίες δραχμής με ξένα νομίσματα, βελτίωση πιστοληπτικής ικανότητας κράτους, ενίσχυση εισροής συναλλάγματος, επενδύσεων → επέτρεψε τις πρωτοβουλίες της κυβέρνησης Βενιζέλου(1928-1932)

  Η περίοδος κράτησε μέχρι αρχές 1932

9. ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 1932

  Ξεκίνησε από τη Νέα Υόρκη το 1929 & έφτασε σε στιγμή ευημερίας για την Ελλάδα.

  Εξάντληση αποθεμάτων της χώρας σε χρυσό και συνάλλαγμα

  1932: αδυναμία χώρας να αποφύγει αναστρεψιμότητα του νομίσματος και την αναστολή εξυπηρέτησης των εξωτερικών δανείων

  περίοδος ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού στα οικονομικά ζητήματα και πολιτική προστατευτισμού ► χώρος κλειστής οικονομίας 

  Διακανονισμός «κλίρινγκ»:διεθνείς συναλλαγές γίνονται με βάση διακρατικές συμφωνίες *Η διαδικασία αυτή είχε και θετικά στοιχεία για την Ελλάδα

  Πολιτικό πεδίο: ισχυρά συγκεντρωτικά κράτη που προκαλούσαν την ανάδειξη ολοκληρωτικών καθεστώτων- 4 Αυγούστου 1936 ο Ιωάννης Μεταξάς επέβαλε τη δικτατορία στην Ελλάδα

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΛΗΨΗΣ ΚΕΙΜΕΝΟΥ

Η περίληψη δεν είναι ξεχωριστό γραμματειακό είδος αλλά ένας τρόπος συνοπτικής απόδοσης προϋπάρχοντος κειμένου δια της οποίας επιδιώκεται:

α) Η κατανόηση του κειμένου.
β) Η πληροφόρηση των άλλων με λιτό και σαφή τρόπο για το περιεχόμενο του κειμένου.
γ) Η διάκριση του αναγκαίου από το περιττό τόσο στο περιεχόμενο όσο και στη γλώσσα του κειμένου.
δ) Η δόμηση ενός νέου κειμένου με συνοχή και συνεκτικότητα.

'Αρα η αξιολόγηση της περίληψης στις εξετάσεις του Ενιαίου Λυκείου είναι σκόπιμο να συνεξετάσει τρεις παραμέτρους:

α) το περιεχόμενο της περίληψης
β) τη γλώσσα και το ύφος
γ) τη δομή του περιληπτικού κειμένου.

1. Το περιεχόμενο της περίληψης (0-12μονάδες)

Θετικά στοιχεία θεωρούνται:

• Η σύλληψη του νοηματικού κέντρου του κειμένου.
• Η επιλογή των σημαντικών ιδεών-πληροφοριών του κειμένου.
• Η πληρότητα κατανόησης του κειμένου.

Αδυναμίες στο περιεχόμενο θεωρούνται:

• Αδυναμία κατανόησης ή απόκλιση από το νοηματικό κέντρο του κειμένου.
• Επιλογή δευτερευουσών ιδεών-πληροφοριών σε βάρος των κύριων-σημαντικών.
• Η ατελής (μερική) κατανόηση του κειμένου.

2. Η γλώσσα και το ύφος της περίληψης (έκφραση) (0-8 μονάδες)

Θετικά στοιχεία θεωρούνται:

• Η χρήση του κατάλληλου ύφους για τη συγκεκριμένη μορφή κειμένου (πληροφοριακό ύφος).
• Η ικανότητα πύκνωσης του κειμένου μέσα από διάφορες τεχνικές (γενίκευση, αναδιατύπωση κτλ.).
• Η ορθή χρήση της γλώσσας στο επίπεδο της ορθογραφίας, της στίξης, της σύνταξης και του λεξιλογίου.

Αδυναμίες στη γλώσσα και το ύφος θεωρούνται:

• Η αξιολόγηση με την άσκηση άμεσης ή έμμεσης κριτικής-σχολιασμού στις ιδέες-πληροφορίες του κειμένου.
• Η αυτούσια-στείρα μεταφορά λέξεων και φράσεων του αρχικού κειμένου στη περίληψη.
• Οι αποκλίσεις από τους κανόνες της Νεοελληνικής Γραμματικής και του Συντακτικού της νέας ελληνικής στην ορθογραφία, στη στίξη, στη σύνταξη και το λεξιλόγιο (επαναλήψεις, ασάφειες, έλλειψη ακριβολογίας κτλ.).

3. Η δομή του περιληπτικού κειμένου (0-5 μονάδες).

Θετικά στοιχεία θεωρούνται:

• Η ικανότητα παρακολούθησης ή αναδιοργάνωσης της δομής του αρχικού κειμένου και η παρουσίαση με λογική ακολουθία των βασικών ιδεών.
• Η σύνταξη ενός κειμένου με ομαλή ροή και συνοχή.
• Η επιτυχής χρήση των διαρθρωτικών λέξεων ή φράσεων.

Αδυναμίες στη δομή θεωρούνται:

• Η τυποποιημένη μεταφορά της πορείας του αρχικού κειμένου που οδηγεί σε μακροσκελή περίληψη.
• Η άτακτη παράθεση των ιδεών-πληροφοριών του κειμένου.
• Η έλλειψη συνοχής και αλληλουχίας μεταξύ των μερών-προτάσεων της περίληψης.

4. Γενική θεώρηση

Η προσπάθεια για αξιολόγηση της περίληψης με την αναλυτική μέθοδο και την πρόσθεση των επιμέρους βαθμών δεν είναι αρκετή. Χρειάζεται μια συνολική θεώρηση του γραπτού πριν την τελική βαθμολογία. 'Αλλωστε περιεχόμενο, μορφή (έκφραση) και δομή ουσιαστικά δεν διαχωρίζονται. Στη συνολική θεώρηση της περίληψης θα συνεκτιμηθούν για την τελική βαθμολογία όλα τα κριτήρια από την πρωτοτυπία στη συγκρότηση και το ύφος έως την εικόνα του γραπτού (καθαρογραμμένο κείμενο, ευανάγνωστη γραφή).

Συμπληρωματικές διευκρινίσεις

1. Η έκταση της περίληψης εξαρτάται από το είδος, το μέγεθος και τη δομή του δοθέντος κειμένου. Γι' αυτό καθορίζεται κάθε φορά η ποσότητα της περίληψης σε λέξεις (π.χ. 90-120 λέξεις) ώστε να υπάρχει ένα πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθεί το κείμενο της περίληψης. Αυτό δε σημαίνει την αυστηρή καταμέτρηση των λέξεων από το βαθμολογητή αλλά την αξιολόγηση της ικανότητας του μαθητή να πυκνώσει-περιορίσει το κείμενό του σε συγκεκριμένα πλαίσια. (Ως υπέρβαση αυτών των ορίων θεωρείται η γραφή μιας περίληψης με είκοσι (20) περίπου λέξεις περισσότερες). Ακόμα η περίληψη μπορεί να γραφεί ως μία ενιαία παράγραφος ή να χωριστεί σε παραγράφους ανάλογα με το μέγεθος και το είδος του κειμένου.

2. Η περίληψη στα πλαίσια της Έκθεσης-Έκφρασης γράφεται για συγκεκριμένο σκοπό και έχει πάντα αποδέκτη. Γι' αυτό είναι καλό να αποφεύγεται η τυποποιημένη εκφώνηση "Να γράψετε την περίληψη του κειμένου" και να υιοθετούνται πιο αναλυτικές διατυπώσεις ενταγμένες σε επικοινωνιακό πλαίσιο σύμφωνα με τις Οδηγίες διδασκαλίας των φιλολογικών μαθημάτων 1998, σελ. 246 (Παράδειγμα: σε κυριακάτικη εφημερίδα δημοσιεύτηκε το παραπάνω άρθρο. Να ενημερώσετε την τάξη σας για το περιεχόμενό του γράφοντας μια περίληψη 100 λέξεων).

3. Η περίληψη στα πλαίσια του μαθήματος της Έκθεσης-Έκφρασης έχει πληροφοριακό χαρακτήρα οπότε η εισαγωγή της είναι προτιμότερο να ξεκινά με αναφορά στο συγγραφέα ή στο κείμενο, όπως προτείνεται στο βιβλίο Έκθεση-Έκφραση Β΄ Λυκείου σελ. 235-236 [σ. 264 εκδ. 2002 κ.ε]. Μια εισαγωγή κατευθείαν από τις ιδέες-πληροφορίες του κειμένου είναι και αυτή αποδεκτή με τη λογική ότι ο μαθητής ταυτίζεται με το συγγραφέα του κειμένου ο οποίος επιχειρεί να πυκνώσει το κείμενό του.

Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, Οδηγίες για τη διδασκαλία των φιλολογικών μαθημάτων στο Ενιαίο Λύκειο, Αθήνα 2001, σ.121-123 [125-127]

ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

:
1.Το περιεχόμενο του παραγόμενου κειμένου αξιολογείται με είκοσι (20) μονάδες.
Κριτήρια για την αξιολόγηση του περιεχομένου είναι:

• η συνάφεια των εκτιθέμενων σκέψεων με τα ζητούμενα του θέματος,
• η επαρκής τεκμηρίωση των σκέψεων με την παράθεση κατάλληλων επιχειρημάτων,
• η ανάπτυξη όλων των θεματικών κέντρων, η πρωτοτυπία των ιδεών,
• ο βαθμός επίτευξης του στόχου που επιδιώκεται με το παραγόμενο κείμενο κ.ά.

2.Η έκφραση/μορφή του κειμένου αξιολογείται με δώδεκα (12) μονάδες.
Τα κριτήρια για την αξιολόγηση της έκφρασης είναι

• η σαφής και ακριβής διατύπωση,
• ο λεκτικός και εκφραστικός πλούτος,
• η επιλογή της κατάλληλης γλωσσικής ποικιλίας ανάλογα με το είδος του παραγόμενου κειμένου,
• η τήρηση των μορφοσυντακτικών κανόνων,
• η ορθογραφία και η σωστή χρήση των σημείων στίξης κ.ά.

3.Η δομή/διάρθρωση του κειμένου αξιολογείται με οκτώ (8) μονάδες.
Τα κριτήρια για την αξιολόγηση της δομής είναι

• η λογική αλληλουχία των νοημάτων,
• η συνοχή του κειμένου (ομαλή σύνδεση προτάσεων, παραγράφων και ευρύτερων μερών του κειμένου),
• η ένταξη του παραγόμενου λόγου στο ζητούμενο επικοινωνιακό πλαίσιο κ.ά.

Είναι προφανές ότι, σε συνδυασμό με την εκτίμηση των επιμέρους στοιχείων (περιεχομένου, έκφρασης και δομής), είναι αναγκαία η συνολική θεώρηση του παραχθέντος κειμένου, πριν από την τελική αξιολόγησή του…»